2010 Ski

 

 

Oostenrijk 2010 : Ski Hoghgurgl Na enkele weken skiles was het midden januari zover. We gaan Skiën. Na enkele oefensessies in Peer en Landgraaf eindelijk op weg naar de echte sneeuw. Voor mij is het niet helemaal nieuw maar als het geleden is van de sneeuwklassen in de jaren 80 kan je moeilijk zeggen dat ik een ervaren skiër ben. Voor Mia is het helemaal nieuw.

 

Na de verplichte voorbereidingen en besprekingen hadden wij afgesproken om rond 17u00 te vertrekken. Iedereen was dus tijdig klaar om met ons 6 te vertrekken. 6 Personen in 1 auto, ik zag er een beetje tegenaan. Gelukkig viel dit reuze mee. Een Volvo is blijkbaar groter dan gedacht. De timing was dat wij rond 02u00 zouden aankomen. Onderweg ons wat geamuseerd met muziek en zeveren. De weg lag er perfect bij en quasie geen verkeer. Timing was perfect en inderdaad, rond 02u00 kwamen wij in ons Hotel aan. Hier hadden wij 1 kamer ter beschikking. De 2 Peters, Marianne en Mia hebben dan in de ontspanningskamer geslapen. Al bij al nog best comfortabel. Eric en Kris hebben in hun kamer geslapen.

's Morgens was iedereen vrij vroeg wakker en stonden wij reeds om 09u00 op de piste. Iedereen had immers materiaal mee. Best wel wennen, alles toch heel anders dan in Peer. Geweldige brede en vlakke pistes. Zon en sneeuw in overvloed. Wat wil je nog meer. Na wat gewenning begon het steeds beter en beter te vlotten. Mia was nog wel wat krampachtig maar het beterde steeds. Na een pitsstop in de voormiddag hebben wij 's middags lekker gegeten in een berghut. Na overleg hebben wij besloten om een kleine apres ski te houden in de NIEDERHUTTE, een beroemd en beruchte après bar op de berg zelf. Het weinig slapen en al het nieuwe, skistress,... begon bij Mia te wegen en niets lukte nog. Spijtig genoeg was er voor Mia maar 1 weg en dat was verder naar beneden. Na enkele kleine valpartijen is ze er dan toch geraakt. Enkele drankjes verder was alles al vergeten. 's avonds hebben wij dan lekker gegeten in ons hotel. Natuurlijk vroeg in ons bed zodat wij morgen weer konden genieten.

 

Zaterdag

De volgenden morgen scheen de zon volop. Echt skiweer. Na een dag genieten in de sneeuw zijn wij rond 15u00 gestopt om in een dorpje in de buurt nog te gaan wandelen en shoppen. Vandaag ging bij iedereen alles al wat beter en vlotter. Met de zetellift zijn we met zijn allen naar het hoogste punt geweest, +3000m. Hier heb je een geweldig uitzicht. Wat wil je. De dames zijn dan met de lift terug naar beneden gegaan. De skipiste was immers misschien nog iets te moeilijk voor Mia, het was wel blauw, maar smal en een heel diepe afgrond ernaast. Veiligheid voor alles, je mag immers best geen schrik pakken. Onderweg hebben de mannen dan een deel zwarte pist genomen. Mooi vlak maar wel heel stijl. Best wel leuk maar het vertrekken is toch effe schrikken. We hebben hier de ideale dag voor gekozen. Morgen verwacht men immers minder mooi weer. In de namiddag kwamen we de uitbaters van ons hotel tegen en zij trakteerden ons op een lekkers snaps met meloen. Zo willen we er nog. 's Avonds konden we wederom genieten van lekker eten. Na het eten nog wat gezelschapsspelletjes gespeeld, enkele 1/2liters bier gedronken en de combinatie van ski, bier en inspanningen zorgt steeds voor een goede nachtrust. Zondag

Zondag was inderdaad een mindere dag. Het zag er mistig uit, een beetje sneeuwval. Marianne, Mia en Kris besloten toch niet te gaan skiëen. Ze gingen sleeën. Iedereen dus rond 09u00 klaar om te vertrekken. Al bij al viel het skiën mee, er lag een klein laagje verse sneeuw op de piste, geweldig skiën dus. De mist en sneeuw werd steeds minder. Onderweg kwamen wij regelmatig onze dames tegen. Er is immers een aparte sleepiste waar je naar hartelust kan sleën. Ik kon mijn hart eens uitleven. Het skitempo lag vandaag aanzienlijk hoger, in combinatie met rode pistes en mijn onervarenheid zorgt er wel voor dat mijn (gebrek aan) conditie naar boven komt. Best wel vermoeiend. 's middags lekker gegeten in een voor Peter L onbekende plaats, lekker en veel, wat wil je nog meer. In de namiddag nog enkele pistes gedaan, de weersomstandigheden werden ook steeds beter. Natuurlijk ben ik die dag wel eens onderuit gegaan. Eén ervaren en een prof volgen is niet gemakkelijk. Je komt immers steeds laatst aan en dan hebben zij al gerust. Om 15u00 was mijn licht uit en zijn we met zijn allen in Sölden iets gaan drinken. Toppunt was dat wij in een nederlandse après skibar terecht kwamen. Maandag Maandag was onze laatste dag en vermits we reeds in de namiddag vertrokken was het vooral een voormiddag skiën. Het weer was weer goed, doch doordat de zon niet scheen was het kouder. Minder licht zorgde er wel voor dat het moeilijker skiën was met onze donkere bril. Volgend jaar dus een alternatieve skibril meenemen. Rond de middag was iedereen heel beneden geraakt. Kris was immers gisteren gevallen met de slee en had veel pijn aan haar dij. Rusten was dus aangeraden, skiën was te pijnlijk om veel te doen. Omdat we een kwartier te vroeg beneden waren hebben Eric, Peter1 en Peter2 nog een extra afdaling gedaan. De kortste weg. Zwart dus. Geweldig leuk en voor herhaling vatbaar. Nu nog eten en klaarmaken voor de reis naar huis. Sporttassen klaarmaken, skibox inladen, eten, betalen en weg. Onderweg weer heel weinig verkeer, open wegen en een vlotte chauffeur. Rond 22u00 weer veilig terug in Mol en klaar voor het werken op dinsdag. Besluit : - voor herhaling vatbaar

 

© 2012 Peter Vansteenkiste - Mia Willems Contact Me

© Peter Vansteenkiste - Mia Willems 2014