2006 Borneo

Borneo :

Het herontdekte paradijs Het 3de grootste eiland ter wereld is een microkosmos op zich die al vele decennia tot de verbeelding spreekt van ontdekkingsreizigers uit de hele wereld. Het is een exotische en mysterieuze bestemming die alle bezoekers zal bekoren: ondoordringbare jungles bewoond door etnische groepen met heel eigen gebruiken, steden met een mix van Aziatische en Engelse architectuur, talrijke bonte vogelsoorten en zoogdieren uniek voor deze regio, witte zandstranden, een heldere zee, …

Reisverslag Na een korte nacht zijn we eindelijk op vakantie vertrokken. Om 3u45 zijn we per wagen naar Zaventem gereden om toch zeker niet te laat aan te komen. Onze bus naar Charles de Gaulle in Parijs vertrok immers om 06u00. Zelf dachten we dat Parijs een heel moderne luchthaven zou zijn maar niets in minder waar. Het is een koude, betonnen luchthaven waar alles heel ongeorganiseerd verloopt. Met Malaisian Airlanes zijn we dan vertrokken voor een 12u30 durende vlucht naar Kuala Lumpur. De vlucht op zich is heel vlot verlopen. Wat wil je met een privé playstation. Vermits onze vlucht ’s morgen arriveerde was onze eerste nacht al naar de vaantjes, het zou dus nog een lange dag worden. Na een 2 vlucht stond onze gids Kris onze groep van 29 op te wachten. Onderweg naar ons hotel kregen we al een korte briefing van wat ons stond te wachten, of beter gezegd, ons niet stond te wachten. Het regenseizoen was begonnen De uitstap naar het Nationaal BAKU park kon dus niet doorgaan. De grotten in Mulu zijn heel onzeker, door de gewijzigde vluchturen Het schildpaddeneiland is volboekt en overdag zijn er quasi geen schildpadden te zien. De bedoeling was dus dat wij de geplande namiddaguitstap zouden verhuizen naar de volgende dag. De groep heeft besloten om ze toch te houden om de volgende dag zelf een alternatief te zoeken. De citytrip was aangenaam, doch niet spectaculair. In het hotel hebben we samen met enkele medereizigers een alternatief voor de uitstap gezocht. Het agentschap van het hotel bood de geannuleerde uitstap echter nog wel aan. Snel beslist dus. ’s Avonds hebben we in een lokale bistro direct kennis gemaakt met het begrip regen. 

Gelukkig hadden we al poncho’s gekocht. 
Baku Nationaal Park. ’s Morgens stond onze lokale gids mooi op tijd te wachten om ons naar het nationale park te brengen. Vanuit een kleine vissershaven zijn we dan per bootje naar het park gevaren. De woelige zee was gelukkig nergens te bespeuren. Een slang en een stofzuigervarken waren de eerste dieren die we konden opmerken. Later hebben wij nog neusapen en langstaartapen gezien. Een wandeling in de gietende regen was een avontuur op zich. Het nemen van foto’s was onbegonnen werk. 

Het middagmaal was het moment om eens te bekomen van de regen. In de namiddag een tweede wandeling, waarbij je het oerwoud gevoel echt kon voelen. Tijdens de terugvaart begon het eindelijk te stoppen met regenen. ’s Avonds hebben we in een lokaal seafoodrestaurant gegeten. Het was zo groot als een voetbalveld. Je kon bij meer dan 15 restaurants je eigen wok samenstellen.
Batang Ai. Onderweg naar Batang Ai zijn we gestopt bij een peperplantage en bij wilde orchideeën. De trip was lang maar aangenaam. Pas in de late namiddag zijn we bij ons hotel aangekomen. Het is immers enkel per boot bereikbaar. De geplande uitstap hebben wij aan ons laten voorbijgaan. Morgen staat immers een quasi identieke uitstap gepland. Na een lekker ontbijt, met prachtig zicht op het stuwmeer zijn we vertrokken voor een avontuurlijke trip per prauw over het stuwmeer en de aangrenzende rivier. Onderweg moesten we zelfs regelmatig uitstappen om de rivier te kunnen bevaren. Het longhouse was een authentieke vestiging van de lokale bewoners. Verderop de rivier hebben we genoten van een bbq, met mogelijkheid tot zwemmen. Sommige gerechten werden op originele manier gemaakt, rijst en kip in bamboe bijvoorbeeld. De terugvaart was door de stroming heel wat makkelijker. 
Terug naar Kuching. ’s Morgens werden we al om 5u00 gewekt zodat we om 5u30 met lunchpakket konden vertrekken. Op de luchthaven stonden onze valiezen te wachten. We konden in Batang Ai immers enkel een rugzak meenemen. Hier hebben we dan onze valiezen een beetje herschikt om ze zo licht mogelijk te maken. 
De tweede vlucht van de dag met AIR ASIA liet maar een gewicht van 15kg per persoon toe. Gelukkig waren er geen problemen met de vluchten zodat we toch nog de longcave en deercave konden bezoeken. Eerst hadden we echter nog een wandeling van bijna 5 km voor de boeg. Goed doorstappen was de boodschap, de vleermuizen vertrekken bij het invallen van de duisternis. Bij aankomst was de uittocht van 4-6 miljoen vleermuizen een fenomenaal zicht. De deercave, de hangplaats voor deze vleermuizen, is met 600 m lengte, 450m breedte en 120 hoogte de grootste ter wereld. De wandeling door de langste grottenpassage ter wereld was een belevenis op zich. De geur van de uitwerpselen van de vleermuizen moet je er dan maar bijnemen. 
Naar Kota Kinabalu. Vermits we vandaag maar om 10u30 moeten vertrekken zijn we gisteren eens goed blijven hangen in de verschillende bars van het hotel. De ochtend was dus toch vroeger daar dan gehoopt. De dag start met een prachtige vlucht per fokker 50 over het immense regenwoud, waarbij je regelmatig de massale ontbossing kan opmerken. Vermits de vluchten vandaag niet goed aansluiten hebben we tussen 2 vluchten door een stadsrondrit gedaan door het centrum. Paalwoningen naast een hypermodern stadsgebouw zijn de contrasten van deze tijd. Een moskee met 15.000 plaatsen en een Chinese tempel zijn dan weer tekenen van het geloof. ’s Avonds laat zijn we dan in ons hotel te sandakan aangekomen om eens 3 dagen te blijven. 
Rehabilitationcenter: De volgende dag zijn we vertrokken naar een opvangcentrum voor oerang oetangs. Het befaamde centrum heeft als doel de apen opnieuw zelfstandig te laten worden. De wandelingen en de bijhorende videopresentatie gaven ons een goed gevoel. Het hoogtepunt was toch het voederen van Mister J, een levensgrote oerang oetang. Mangroevetoer. Eens bijslapen en genieten van de voormiddagzon is de planning. We worden pas om 14u00 afgehaald om een alternatief te bieden voor de geannuleerde schildpaddenuitstap. Achteraf blijkt dat deze uitstap een groot deel van de uitstap van morgen omvat, gelukkig was het wildlife een goede beloning. Het avondeten was een belevenis op zich, met 10personen tegelijk eten is een chaos geworden, hoofd en voorgerechten tegelijk, andere dan weer niets gekregen, hilarisch. 
Sukau. Vandaag zijn we al om 8uur vertrokken ipv het geplande 10uur. Er was onderweg een verkiezing van het mooiste huis gepland. Best-tours was de gelukkige maatschappij die de 2 editie van dit evenement kon meemaken. De lokale bevolking had hun beste beentje voorgezet om hun paalwoningen op hun paasbest voor te stellen. Sommigen onder hen hadden zelfs drank en eten voorzien. Anderen kozen dan weer voor een privé dansvoorstelling of het bespelen van muziekinstrumenten. ’s Middags tijdens de lunch hebben we dan de 3 prijzen, tot 200 euro voor de eerste, verdeeld. Als extraatje hebben we als groep een omhaling geregeld om voor de verliezers ook nog een geldprijs te voorzien. Voor de namiddag was het verder afspeuren van de natuur de boodschap. Op zoek naar dieren in de wilde natuur dus. Als resultaat van de dag hadden we:

•    Neusapen

•    Langstaartapen

•    Slangen

•    Krokodil

•    Reigers

•    IJsvogels

•    Hornbils

•    Olifanten (eerste maal sinds maanden)

•    Arenden

De lodge was heel eenvoudig maar wel midden in de natuur, voor mij echt vakantiegevoel, beter dan sommige andere stadshotels, misschien een beetje primitief, maar best te doen voor enkele dagen. ’s Morgens bij het krieken van de dag opnieuw bootje varen op zoek naar dieren. Geen extra vondsten maar toch heel aangenaam. Na een vlucht zijn we dan in het voorlaatste hotel van de rondreis beland.

Rafting. De eerste activiteit in Kota Kinabalu was een dag raften. We hadden keuze uit 2 mogelijkheden, de normaal geplande KIULU of de alternatieve PADAS. Deze wildere rivier is het uiteindelijk geworden. De dag vraagt wel een lange voorbereiding, eerst 2,5u bus en dan nog meer dan 2 uur trein. De treinreis door het berglandschap is een belevenis op zich. De treinstellen waren in erbarmelijke toestand en de staat van het spoor was even slecht. 2 uur schokken en schudden was het resultaat. Gelukkig was het uitzicht een mooie beloning. In het voorlaatste station kregen we dan de mogelijkheid om onze spullen die niet mochten nat worden achter te laten. Na een volgende rit van een half uur kregen we een zeer uitgebreide veiligheidbriefing, je zou al schrik krijgen op voorhand. Eindelijk kunnen we dan starten. Een belevenis op zich. Onderweg kregen we dan nog de kans om een stroomversnelling als zwemmer te ondernemen. Als beloning stond ons een laat middagmaal te wachten, om dan later het ganse traject opnieuw per trein en bus af te leggen.

Mount Kinabalu Weer om 6uur uit de veren om de hoogste berg van zuid-oost-azië te gaan bekijken. Het weer was ons minder goed gelegen want we hebben enkel de silhouet van de berg gezien. Hij was immers geheel in nevel gehuld. Af en toe een glimp was het maximale. Gelukkig hadden we de berg al volledig gezien tijdens onze vlucht uit Sandakan. In de voormiddag nog een botanische tuin bezocht. ’s Namiddags de hotsprings bezocht, dit zijn warme baden uit de oorlogstijden. De Canopewandeling die 40 meters in de bomen hangt was wel een heel mooie afsluiter. De terugrit door de bergen gaf een mooi zicht op het plattelandsleven van Borneo.

Snorkeltoer: Vermits we al in de vroege namiddag naar het strandhotel vertrekken hebben wij beslist niet mee te gaan snorkelen. Prijs/kwaliteit leek ons dit te duur. In de voormiddag hebben we de stad verkend, de lokale vismarkt en de groentemarkt zijn een goede afwisseling met de grote shoppingscentra met meer dan 100 gsm winkels. ’s Namiddags zijn we dan naar het laatste strandhotel vertrokken. Het zeer luxueuze hotel is overweldigend. Spijtig genoeg is het heel afgelegen, een 6km privé strand, en vrij prijzig. Wat je hier wel kan is lekker eten, rustig en traag. De 6 restaurants geven een grote keuze aan menu’s.

Nexus 1: Vandaag hebben we eigenlijk niets gedaan, gewoon wat luieren, af en toe eens naar het strand. Volgens het infobord tot 3 meter, maar 2 zal ook wel goed zijn. Het was wel werken geblazen om in dit water rechtop te blijven staan. De combinatie van onderstroom en hoge golven geeft een gevaarlijke combinatie. Later is het levenloze lichaam van een bezoeker gevonden, hulp kon niet meer baten. Nexus 2: Vandaag hebben we het ganse privé strand afgewandeld, na 2 uur kwamen we in het watersportcentrum van het resort aan. Hier kan je allerlei sporten beoefenen, maar er was niemand. In de namiddag heb ik samen met enkele medereizigers de hotelwandeling door het woud gedaan, je krijgt dan een geweldig overzicht over het resort. Nexus 3 Het vertrek hadden we wel anders voorgesteld. Opstaan met gietende regen geeft je direct een idee van wat we in België denken te verwachten. Spijtig genoeg moeten we pas om 16u30 vertrekken zodat het nog een lange dag gaat worden, gelukkig klaart het in namiddag op zodat we toch nog wat kunnen uitrusten voor de lange vlucht naar huis.

 

 

 

Besluit :

Positief: Overweldigende natuur, wat je niet met woorden of foto’s kan omvatten. Goede groep Uitstappen Toplocaties Afwisselend 
Negatief: Te veel vlieguren Heel westers, zodat het vakantiegevoel een beetje verdwijnt Weinig alternatieve uitstappen

 

© Peter Vansteenkiste - Mia Willems 2014