2007 Mexico - Guatemala

VERTREK Zaterdag 19 mei stond om 10u00 onze ouder-taxi klaar om ons naar Zaventem te brengen. Onze vlucht naar Schiphol was FREE-seat zodat we toch even hebben genoten van Comfort-class. Op Schiphol hebben we dan in het vliegtuig zelf gewisseld van plaats. Het was immers hetzelfde vliegtuig om door te vliegen naar CANCUN. Perfect op tijd vertrokken voor onze 10u52 durende vlucht. Onderweg wat oude feuilletons bekeken, geslapen, gegamed om dan om 3u30 belgische tijd (20u30 lokaal) aan te komen. In het hotel hebben we ons wat opgefrist om nadien wat te eten in het drukke centrum van Cancun. Het was er immers zaterdagavond. Het hotel was leuk, alleen spijtig dat onze kamer aan de straatkant gelegen was.

Zondag : TULUM Na een korte nacht (lawaai en tijdsverschil) zijn we om 8 u al vertrokken met als 1 stop de tempels van TULUM. Heel indrukwekkend, het is immers een complex van tempels, gelegen aan de diepblauwe zee. Onze gids Denis leidt ons rond en geeft uitleg bij de gebouwen en ruïnes. Om helemaal in de vakantiesfeer te komen kregen we nog de tijd om een duik te nemen in de zee. Zwemmen met zicht op de tempels is prachtig. Het was de enige historische site met een haven.’s Namiddags doorgereden tot in CHETUMAL om daar een lokaal Maya museum te bezoeken. Persoonlijk zijn we hier geen voorstanders van, maar dit was toch de moeite, het stelde alles ten toon met een modern tintje, met interactieve mogelijkheden. De stad was helemaal uitgestorven, zondag is hier echt nog een rustdag.

 

Maandag : BELIZE Weer rond 8u00 vertrokken (dus om 6u30 opstaan) om al na een half uur de grens met Belize te bereiken. Na de nodige douaneformaliteiten (alles uit de bus, valiezen en handbagage incluis) konden we zelf de grens te voet oversteken. In het stadje ORANGE WALK hebben we het oude belize ontdekt, vele van de bewoners zijn nog origenele AMISH leden. Speciaal is hier wel dat men Engels spreekt, meet,… behalve autorijden, dat toch rechts blijft. De lange rit naar XUNANTUNICH was interessant, je ziet het landschap sterk veranderen, heel andere plantengroei. De site op zich was prachtig. In tegenstelling tot TULUM zijn hier de gebouwen groot en hoog. De klim tot boven (40m) was de moeite en gaf een heel mooi zicht op de omgeving. Spijtig genoeg is men zoals op zovele plaatsen de bossen aan het afstoken om nieuwe commerciële gewassen te planten. Het zicht wordt dus hierdoor beperkt, en overal hangt een mist van rook. Het hotel was mooi gelegen, aan een meer. We hebben dan ook hier genoten van het zicht, genietend van een biertje en een lekkere coctail.

Dinsdag : TIKAL Vandaag doet de wekker pijn, om 4u15 opstaan om reeds om 6u00 aan de poorten van het natuurpark TIKAL te staan. En ja, stipt om 6u00 reden we het domein binnen. Een driekwartier later kwamen we dan op de historische site aan. Tikal met zijn 2.000 historische gebouwen is magnefiek. De eerste tempel was men volop aan het restaureren, en zat dus volledig in de stijgers. De klim naar de 70 meters hoge piek was de moeite waard. Een zicht over de ganse site met hier en daar tempels in de verte. Tijdens de 5 uren dat we hier rondwandelden viel je van de ene verrassing in de andere, met als klap op de vuurpijl het centrale plein. 's namiddags zijn we doorgereden en doorgevaren naar Livingston, een stadje dat alleen per boot bereikbaar is en dat volledig andere invloeden heeft, de inwoners zijn afkomstig van afrikaanse slaven en dat is duidelijk merkbaar. Er hangt een afrikaanse sfeer en de inwoners zijn over het algemeenn donker van huidskleur. In het dorpje hebben we nog een prive-concert gehad van 2 zatte Garifuna bewoners.

 

Woensdag : QUIRIGUA Na gisteren kan je vandaag wel zeggen dat we konden uitslapen. Het vertrek was pas voorzien om 8u30. We hadden dus nog rustig de tijd om het stadje ook eens bij daglicht te bekijken. Het is afrika in amerika. De rit naar QUIRIGUA was boeiend en afwisselend. Je ziet hier immers enorme plantages van ananas, bananen,... Het is dus ook logisch dat hier de ene vrachtwagen na de andere vol bananen ons kruist. De site van QUIRIGUA was qua omvang heel wat minder, maar de unieke stella's waren dan ook een heel andere bezienswaardigheid dan de gebouwen van TIKAL. Onderweg hebben we dan ook nog de kans gehad om een bananenfabriek van DEL MONTE te bezichtigen. De hal van 100 op 50 m stond vol personeel. De vrouwen deden het sorteerwerk, de mannen het zwaardere zoals het aanbrengen van de bananen. Hier werden de bananen zelfs per cliënt gesorteerd. Foto's maken was wel niet gewenst (misschien problemen met OXFAM....) Aan de grens met honduras konden we onze dollars wisselen tegen Quetzales.

Donderdag : Honduras + Antigua Rond 8u00 waren we al op de site van COPAN. Copan is in tegenstelling tot vele andere plaatsen speciaal voor de detaillering van de overblijfselen. Hier zie je ook een site met heel wat minder bomen, echt zoals het vroeger geweest moet zijn. Gelukkig waren we hier heel vroeg, om de drukte van de toeristen te vermijden. Tegen de middag zijn we vertrokken voor een lange trip naar ANTIGUA, we wilden immers het spitsuur van Guatemala stad vermijden. Het contrast met het platteland is zoals in vele steden enorm. Armoede en rijkdom gaan hier arm in arm. Antigua is een koloniale stad met spaanse invloeden. De combinatie met een authentieke bussen uit Guatemala maakt dit heel speciaal. De korte wandeling van vandaag eindigde aan een Jadewinkel. Natuurlijk hebben we hier dan ook iets gekocht.

 

Vrijdag : ANTIGUA Na een kort en klein ontbijt (mia was wat ziekjes, en was niet alleen). Deden we een stadswandeling, de wandeling was zeer afwisselend, met bezoeken aan kloosters en kerken, met dan links en rechts kleurrijke huizen in blauw, geel,... Tijdens het vrije uurtje hebben we nog eens naar het thuisfront gebeld, en nog enkele ontbrekende souveniers gekocht. 's middags doorgereden naar de markt van SOLOLA. Hier zie je het echte Guatemala, honderden kraampjes met vis, vlees, groenten, kledij en allerlei andere zaken. En allemaal lokale bewoners in hun traditionele klederdracht. De korte boottrip naar ons hotel aan het meer Lago de Atitlan was een leuke afwisseling op de vele uren bus.

 

Zaterdag : LAGO D'ATLITLAN Per boot zijn we naar het dorpje PANAJACHEL gevaren, om hier bij een lokale familie kennis te maken met het dagdagelijkse leven in Gautemala. De 10-tallen straatverkopers (van 5 tot 95 jaar) lieten ons niet onbetuigd en natuurlijk hebben we ons nog laten overhalen om een paar prullaria (blokfluit, armbandjes,...) te kopen. Maar persoonlijk denk ik dat dit geld beter besteed is dan een gift aan gelijk welke organisatie.

De lokale familie woonde met 7 in een plaats van 4 op 4, en leefde van de verkoop van eigengemaakte kledij en de doorverkoop van lokale gadgets. Na de terugtocht hebben we gekozen om een terras te doen ipv te winkelen. De gezondheid was van de meesten onder ons niet 100% en rust bij een cuba libre deed deugd. (voor de zieken.; thee en yoghurt) Als afwisseling op de dagelijkse portie kip was de bestelde pizza geweldig, spijtig genoeg duurde het heel lang zodat de groep meer dan een half uur later moest vertrekken. Gelukkig was het rustig op de baan en waren we tijdig in Quetzaltenango. Hier hing een rare sfeer, de hele stad was door het dolle heen, hun voetbalploeg speelde immers voor de titel van Mexico. In het lokale cafe was de sfeer opperbest, reeds 3-0 bij de rust, en wij konden genieten van de feestvreugde bij elke goal. Het echte feest begon echter pas na affluiten. Duizenden supporters op het centrale plein (50m van ons hotel). Je begrijpt dus dat onze nachtrust niet alles was. Het was echter pas rustig om 2u30.

Zondag : SAN CRISTOBAL DE LAS CASAS Na de heel korte nacht zijn we om 5u30 al vertrokken, gewapend met een lunchbox. Het zou een lange voormiddag worden. Tegen de middag hebben we dan de grens met Mexico opnieuw overgestoken. De verschillen zijn enorm. De provincie CHIAPAS wil heel onafhankelijk zijn van Mexico, maar dat heeft natuurlijk ook gevolgen om economisch vlak. Armoede troef. Na de grens hebben we enkele controles gehad van militairen, op zoek naar vluchtelingen. Kort na de middag hebben we bij een lokale familie handgemaakte tortillas, met tomaten, pepers,... gegeten. Achteraf nog een mogelijkheid gehad om lokale kledij te kopen (niet gedaan).

Het lokale kerkje was niets bijzonders, de binnenkant was echter voorzien van duizenden bloemen, dit was heel speciaal. Het 2de stadje was mogelijk nog armer. Het bezoek aan de markt (in de regen) en het bezoek aan een lokale gevangenis met als afsluiter een bezoek aan een lokale kerk heeft een diepe indruk achtergelaten. De kerk werd gebruikt om de lokale maya rituelen in ere te houden. De kerk met duizenden kaarsen was het decor voor duistere rituelen. Het offeren van een kip (doden met de hand), met daarbij alcohol en cola was een niet te vergeten belevenis. Fotograferen was uit den boze. Gezien de staat van de gevangenis leek mij dit ook niets om te proberen. De avond in San Cristobal de la CASAS was dan weer het tegenovergestelde, de koloniale stad was het decor van een rustige, vredelievende stad. Hier kwamen de felgekleurde huizen weer ten tonele.

Maandag : AGUA AZUL Gepland om om 7uur op te staan om de wisseling van de wacht te zien. De biologische klok in combinatie met het vergeten op zetten van de wekker zorgde ervoor dat het geplande bezoek heel wat korter was. Het maandag tafereel van aanschuivende mensen aan de bank is echter een raar gevoel. 's maandags wordt immers het geld verdeeld dat buitenlandse familieleden overmaken. Om 9 uur zijn we vertrokken naar PALENQUE. Het mooiste wat Mexico te bieden heeft (volgens de boekjes toch), met een tussenstop in AGUA AZUL, helder blauw-groene watervallen. De watervallen zijn een van de grootste in Mexico en wordt dan ook commercieel benut. Het zwemmen in de rivier was fris maar wel een heel leuke afwisseling voor de busdag. Als afsluiter konden we gezien het vroege uur nog een duik nemen in het zwembad van het hotel. Zoals gewoonlijk genoten we rond 19u30 van ons gezamenlijk avondmaal, met als verrassing, geen kip.

 

Dindag : PALENQUE. Het voordeel van een hotel vlak bij Palenque is duidelijk. Er zijn voordat de toeristen arriveren. De ingang is immers voorzien van de nodige kraampjes. Het is dan ook één van de meest toeristische plaatsen in Mexico. De site zelf is niet zo groots als TIKAL maar het was wel zeer goed gerestaureerd. Het is wel de enige site waarbij je in een tempel kon, naar het graf van de rode koningin. Het centrale paleis had eveneens een heel speciale bouwstijl. Ondertussen was de ganse site voorzien van 10 tallen plaatsen waar souveniers gekocht konden worden. De tempel van het kruis gaf een heel mooi overzicht over

de site en is dan ook het tafereel van de standaardfoto van Palenque. Na een kort hapje waar we weer lang hebben op gewacht, konden we weer enkele uren verder om opnieuw daar te eten, soep was voor ons voldoende. De 2 uur durende trip naar ons laatste hotel van de rondreis was zo voorbij, in de bus in slaap gevallen, zoals de meesten onder ons. De briefing van wat ons te wachten stond in het hotel maakte melding van schorpioenen. Niet dodelijk maar wel voldoende om er heel veel last van te hebben. Inspectie was dus nodig. Gemiddeld had elke groep wel 1 schorpioen in de kamer. Na een grondige inspectie van bedden, dekens, handdoeken bleek dat we prijs hadden. Een babyschorpioen van max een 2-3 cm. Onze gids Denis was de reddende engel en heeft ze kunnen vangen om ze daarna terug vrij te laten in de jungle. Na het koude avondeten (was volgens mij al een uur klaar) hebben we na een lokaal biertje een tweede inspectieronde gehouden om dan een heel onrustige nacht te hebben. Onweer en de gedachte aan een schorpioen is niet bevorderlijk voor de slaap.

Woensdag : CALAKMUL. De geplande wekdienst van 6u30 was te laat zodat dit in combinatie met de trage service ervoor zorgde dat we later vertrokken dan gepland. De doodlopende weg naar CALAKMUL is een 60km lange slingering door het oerwoud. Het ligt immers op 60 km van de dichtstbijzijnde bewoning. Vrij afgelegen dus voor een stad die ooit 100.000 inwoners telde. Niettegenstaande dit niet commercieel is vonden we dit, na tikal de mooiste site van de reis. De vergezichten bovenop de tempels kan je alleen maar in natuurdocumentaires zien. 360° zicht. De liters zweet om de top te bereiken loonden dus echt de moeite. Hier heeft men nog 10 tallen jaren werk, er is hier immers nog maar enkele % gerestaureerd. Ons middageten in ons hotel was gelukkig warmer en lekkerder als gisteren. Iets voor 4 zijn we dan vertrokken naar BECAN heel wat minder dan de andere sites maar toch ook niet te vergeten voor onze groepsfoto en om dan de rondreis te eindigen met een enorme regenbui. De poncho's kwamen dus toch nog van pas. Onderweg zijn we nog gestopt om de groep te voorzien van wat alcohol om straks na het avondeten te gebruiken en samen met de groep de reis te bespreken. De bar was immers al om 9 u gesloten. Een onvergetelijke avond.

Donderdag : Einde van de rondreis Vertrek om 8 uur naar het strandhotel. De verslagen zullen dus korter worden. Zon; hopelijk, zee; zeker, strand; zeker, en de nodige all-in drankjes zullen ons wat rust geven na 12 dagen hotel in, hotel uit. Kort na de middag kwamen we Playa Del Carmen binnen, een echt vakantiedorp, afgesloten van de buitenwereld met omheining en wachters. De luxueuze villa's en hotels steken sterk af tov de huizen tijdens de rondreis. Het hotel zag er leuk uit. Bij het inchecken was er wel een probleem, onze kamer was immers pas (enkele uren) geschilderd en dus ook niet leefbaar. Geen probleem, we hadden direct een andere kamer. Mia kon dus eindelijk eens deftig uitpakken. Bij het avondeten in het buffet-restaurant dachten we allebei waar zitten we nu, lawaai, toeristen, veel volk. De ene toerist nog zotter gekleed dan de andere, de ene nog dikker als de andere. Dit zijn we al jaren niet meer gewoon. Gelukkig was het aan de bar van het zwembad veel rustiger. Vrijdag. ' morgens ben ik snel naar de toeroperator geweest om te bekijken of er nog uitstappen mogelijk waren. Amaai, wat een prijzen, 100 tot 150 dollar per uitstap, per persoon, is heel gewoon. Chichen Itza stond nog op ons programma, de goedkoopste uitstap op het blad en nog 78 dollar. 's middags zijn we per fiets naar het dorp gefietst om eens naar huis te bellen. Door het tijdsverschil en de uitstappen was dit al een hele tijd geleden. In het gezellige stadje hebben we nog een biertje gedronken met zich op zee, samen met enkele nacho's. Op de terugweg nog gestopt bij een bureau om ook hier eens te luisteren naar uitstappen. 45 dollar en uitgebreider voor Chichen Itza. Voor 4 personen was dit toch meer dan 100 dollar profijt. De hevige zon op ons terrasje gaf 's avonds een mooi visitekaartje af, ons t-shirt was goed te zien als contrast met de rode armen en schouders. De mogelijkheid om à la carte te gaan eten (ook all-inclusive) hebben we direkt geprobeerd. Rustig eten is immers veel leuker dan met 50 tegelijk aan te schuiven.( het moest wel snel gaan, op maximum een uur hadden we alles gehad) Zaterdag : Samen met onze medereizigers Kenny en Lesley de uitstap per fiets gaan boeken. De stad nog wat bezocht, natuurlijk met enkele stops. 's avonds ons record gebroken, 1u40 getafeld voor aperitief, soep, hoofdgerecht, dessert, koffie. Dat is zeker omdat we een half uur over onze aperitief hebben gedaan. Zondag : CHICHEN ITZA Opnieuw vroeg opstaan. We vertrokken immers om 7u30 naar Chichen Itza. De amerikaanse minivan zat vol (12p) met echte dagjestoeristen, aanstekers (sleffers), bikini, tas. De 3 uur durende trip was onderbroken bij een souveniersshop, hier kan je alles wat mexico te bieden heeft kopen. De commercie leeft hier echt. De aankomst was precies een pretpark. Plaats voor 100 bussen, 1000 auto's en een moderne ingang, 30 toiletten, 10 winkels. De 5.000.000 toeristen per jaar moeten immers toch goed opgevangen worden. Alle vrije plaatsen worden dan op de site ook nog ingenomen door verkopers. De site op zich is TE gerestaureerd, het is te af. De unieke beelden van de hoofdtempel moet je als Mexicobezoeker echter wel gezien hebben. Door een misverstand van timing van onze gids hebben we het observatorium wel niet bezocht, maar we zullen wel genoeg gezien hebben deze vakantie zeker. Het bezoek aan de Cenote (onderwaterreservoir) was heel interessant, alleen wat kort om ook nog te zwemmen. De laatste stop in een koloniaal stadje maakt van deze uitstap de ideale daguitstap voor de strandvakantieganger in mexico. Cultuur, natuur en geschiedenis op 1 dag. Een snelcursus Mexico op 1 dag. Gelukkig waren we beter gewoon. Maandag, dinsdag, woensdag. Strand en zwembad. Eindelijk voelde ik mij een beetje thuis in het hotel en dus ook wat gesport, gelezen, gedronken in ons hotel. Het weer was wisselvallig, meestal bewolkt (gelukkig anders was het te heet) Donderdag : Om 11u30 in het hotel vertrokken naar België om dan vrijdag omstreeks 10u00 lokale tijd aan te komen en dan weer in het dagelijkse leven te stappen. Het was een fantastische rondreis met veel cultuur en afwisselend wat natuur. Tof gezelschap en natuurlijk een heel goede gids !

 

© Peter Vansteenkiste - Mia Willems 2014